تبليغاتX
باران

سلام  دوستان

از  امروز  آدرس  وبلاگ    www.namnamebaran.blogfa.com  است

خوشحال  میشم  به  من  سر  بزنید

لطفا"  نظر  یادتون  نره

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 12:59 | لینک  | 

امروز  اولین  روز  مابقی  زندگی  شماست

حرفی  که  این روزها   بسیار  می شنویم  و  در  واقع  بسیار  هم  نغز  است.نظر  شما  چیه؟

متاسفانه  چنین  یافته ها  و  اطلاعات  ساده  ولی  مهمی  معمولا"  در  خم  و  چم  زندگی  روز  مره ی  ما  گم  میشود.

همان  لحظه ها .  لحظه  هایی  که  شاید  بدون  توجه  آن ها  را  میگذرانیم  بدون  آنکه  ارزش  آن  را  بدانیم

عمر  خود  را  صرف  می  کنیم  تا   به  خوشبختی  برسیم  و  به  دنبال  لحظه ای  میگردیم  که  از  آن  لذت  ببریم!  بدون  آن  که  بدانیم  همان  لحظاتی  که  ساعتها  .  روزها  ۰  ماهها  و  شاید  سالها  گذراندیم  تا  به  خوشبختی  برسیم.  همان  لحظات  لذت  بخش  زندگیمان  بود

چرا  از  امروز  خود  حداکثر  استفاده  را  نکنیم  و  در  پی  آینده ای   دور  و  لذت  بخش  باشیم  در  حالی  که  خوشبختی  در  ۲قدمی  ماست  اما  آن  را  نمی  بینیم!

انسان  نمی تواند  خوشبختی  را   پسنداز  کند  و  یا  آن  را  به  تعویق  بیندازد.

یکی  از  تعبیرات  رایج  امریکایی ها  این  است:  زندگی  همان  چیزی  است  که  در  تو    می گذرد   در  حالی  که  تو  در  سر   نقشه هایی  می پرورانی.

از  هر  لحظه ی  زندگی  خود  لذت  ببر  .  همین جا   همین  الان  فورا"

نوشته شده توسط  در ساعت 12:33 | لینک  | 

چو  ماه  از  کام  ظلمت ها  دمیدی

جهانی  عشق  در  من  آفریدی

دریغا  با  غروب  نابهنگام

مرا  در  دام  ظلمت ها  کشیدی.

ببخشید............این  شعر  رو  برای  یکی  از  رفتگانم   نوشتم  که  خیلی  دلم  براش  تنگ  شده

امیدوارم  روح  آن  عزیز  شاد  باشد

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 18:14 | لینک  | 

روزی در  یکی  از  بیمارستان  های  بزرگ  شهر  دو  مرد  بستری  بودند  یکی  از  آنها  تختش  در  کنار  پنجره ای  بزرگ  بود  و  دیگری  در  کنار  در  ورودی.

مردی  که  در  کنار  در  ورودی  می  خوابید  قطع  نخاعی  بود   و  همیشه  آرزو  داشت  در  کنار  پنجره  می خوابید  زیرا  به  علت  بیماریش  نمی  توانست  بلند  شود  و  بیرون  را  تما  شا  کند  حتی  از  گردن  دچار  مشکل  بود  و  نمیتوانست  اطراف  را  نگاه  کند  و  مرد  کنار  پنجره  را  ببیند

برای  همین  همیشه  از  آن  مرد  که  کنار  پنجره  خوابیده  بود  می  پرسد  بیرون  از  این  اتاق  تاریک  چه  منظره ای  وجود  دارد؟

آیا  پارک  زیبایی  آنجاست؟

مرد  با  دلگرمی  و  بیانی  زیبا  با  او  صحبت  میکر  و  هر  روز  منظره  را  برای  او  توصیف  می کرد

میگفت:  پارک  زیبایی  در  آنجاست.درختهایش  سر  به  فلک  کشیده.....مرغابی  ها  در  آب  شنا  میکنند  و  بچه  ها  با  شادمانی  به  بازی  مشغولند

مرد  هر  روز  به  صحبت  ها  و  توصیفات  دلنشین  او  گوش  فرا  میداد  تا  اینکه  یک  روز  هنگام  سوال  جوابی  نشنید!

درست  است  آن  مرد  مرده  بود  و  از  آن  یک  خاطره  باقی  مانده  بود

هنگامی  که  پرستار  به  اتاق  آمد  مرد  کنا ر  در  گفت:  آیا  میتوانی  مرا  به  جای  او  بخوابانی  و  از  کنار  در  به  کنار  پنجره  ببری

پرستار  با  خوش  رویی  گفت  :  بلی

مرد  وقتی  به  کنار  پنجره  رفت  به  سختی  برخاست  و  بیرون  را  نگاه  کرد

اما!!!!!!!!!!!!!!!  دیواره  بزرگی  را  دید

بله  درست  خواندید  دیوار  بزرگ

همان  هنگام  فریاد  زد  پرستار  پرستار

پرستار  به  اتاق  مرد  آمد  و  گفت  "  بله

مرد  جواب  داد  پس  آن  درخت ها  آن  بچه ها  آن  زیبایی  کجاست؟  اینجا  که  جز  یک  دیوار  بلند  چیزی  نیست

بعد  آهی  کشید  و  به  تختش  تکیه  داد  و  منتظر  جواب  شد

پرستار  گفت:  آن  مرد  خود  کور  بود  و  جایی  را  نمی  دید  اما  برای  دلخوشی  تو  ساعتها  مناظر  زیبای  ذهنش  را  توصیف  کرد  تا  اگر  او  از  زندگی  لذت  نمی  برد  تو  از   آن  لذت  ببری!

نم دونم  شما  کدام  یک  هستید؟

اما  سعی  کنید  همیشه  مشکلات  خود  را  کوچک  ببینید  و  با  زیبایی  های  درونتان  و  با  کلامتان  به  جای  ناراحت  کردن  اطرافیان  آنها  را  خوشحال  کنید

تا  توانی  دلی  بدست  آور                 دل  شکستن  هنر  نمی  باشد!

 

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 17:19 | لینک  | 

یک  درخت  هر  چقدر  هم  که  بزرگ  باشد  با  یک  دانه  آغاز  می  شود  و طولانی  ترین  سفرها  با  اولین  قدم!

ما  در  جایی  ایستاده ایم  که  اندیشه ها  و   واکنش های   چند ساله  گذشته   ما  برایمان  رقم  زده اند  و  تمام  آنچه  در  ده  یا  بیست  سال  آینده  تجربه  خواهیم  کرد  تحت  تاثیر  آن  چیزیست  که  امروز  رقم  میزنیم.  دوستها.خانواده.شغل.موجودی بانکی ........محل  زندگی.......همه  و  همه با  انتخاب  امروز  ما  شکل  خواهد  گرفت.

زندگی  فرآیند  ساختن  است  آنچه  امروز  انجام  می  دهید  بر  آنچه  فردا  خواهید  داشت  تاثیر  می گذارد

زندگی  در  یک  محوطه  بسته  بیست و  چهار  ساعته  اتفاق  نمی  افتد.

نتیجه ی  فردا  ثمره ی  تلاش  امروز   است  .  ترک  یک  عادت  ناشایست    !

خیلی  ها  غافل از  آن  هستند  که  مهم آن  چیزیست  که  امروز   انجام  می  دهید  شما  می  توانید  چند  صباحی  را  کج دار  و  مریز  و  بی خیال  بگزرید  اما  دیر  یا  زود  باید  حساب  پس  دهید

می توانید  صورتحساب  ها  را  نپردازید.سر  کار  نروید  و  مشکلاتتان  را  به  دوش  نگیرید  و  به  گردن  این  و آن  بیندازید  اما  فقط   ۲ ماه  و  بعد  از  یک  روز  دیوار ها  فرو  می  ریزد  و  شما  هاج  و  واج  و  حیران  می  مانید  که  چرا  دیگر   کار  برایتان  نیست....آنوقت  زندگی  به  یادتان  می  آورد  که  اینها  پیامدهای  همان  روز  های  بی خیالیست

خلاصه ی  کلام:  هر  جا  که  هستید  همان  جا  نقطه ی  آغاز  است

تلاش  امروز  سازنده ی  فردای  متفاوت  شماست

((از  کتاب  راز  شاد  زیست  

نویسنده  :  اندر  و  متیوس))

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 15:36 | لینک  | 

سیه  چشمی  به  کار  عشق  استاد

به  من  درس  محبت  یاد  می داد

مرا  از  یاد  برد  آخر  ولی  من

بجز  او  عالمی  را  بردم  از  یاد

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 15:30 | لینک  | 

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 15:23 | لینک  | 

خداوندا  به  من  شهامتی   عطا  فرما  تا  آنچه  را  که  نمیتوانم  تغییر  دهم  بپذیرم........بپذیرم...........بپذیرم

توانی  عطا  فرما  تا  آنچه  را  که  می  توانم  تغییر  دهم

ودر  آخر  خداوندا:   به  من  خردی  عطا  کن  که  تفاوت  بین  این  دو را  درک  نمایم  تا  از  زندگی  لذت  ببرم

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 16:12 | لینک  | 

 خواستگاري

سر جلسه خواستگاري... بعد از نيم ساعت سكوت!

مادر داماد: ببخشين، كبريت دارين؟

خانواده عروس: كبريت؟! كبريت براي چي؟!

مادر داماد: والا پسرم مي خواست سيگار بكشه...

خانواده عروس: پس داماد سيگاريه...؟!

مادر داماد: سيگاري كه نه... والا مشروب خورده، بعد از مشروب سيگار مي‌چسبه...

خانواده عروس: پس الكلي هم هست...؟!

مادر داماد: الكلي كه نه... والا قمار بازي كرد، باخت! ما هم مشروب داديم بهش كه يادش بره...

خانواده عروس: پس قمارم بازي مي‌كنه...؟!

مادر داماد: آره... دوستاش توي زندان بهش ياد دادن...

خانواده عروس: پس زندانم بوده...؟!

مادر داماد: زندان كه نه... والا معتاد بوده، گرفتنش يه كمي بازداشتش كردن...

خانواده عروس: پس معتادم بوده...؟!

مادر داماد: آره... معتاد بود، بعد زنش لوش داد...

خانواده عروس: زنش؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!

نتیجه: هميشه موقع خواستگاري رفتن كبريت همراهتون داشته باشين!

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 8:48 | لینک  | 

آیا  تا  به  حال  سر  روحتان  درد  گرفته  است؟ 

آیا  پای  روحتان  شکسته  است؟

آیا  تا  حالا  آسیبهای  روحی  خرج  رو  دستاتون  گذاشته؟

وقتی  از  سقف  روح  قطرات  نومیدی  چکه  میکنه. وقتی  دیوار  روحتون   از  فرط  کهنگی  و  فرسودگی  ترک  میخوره .  وقتی  به  درون  خانه ی  جان   رطوبت  تیرگی  نشت  میکنه.

کدام  معمار  رو  خبر  میکنید؟

اصلا"  دل  و  جانتان  را  چند  وقت  یک  بار  به  دست  تعمیر  و  مرمت  کاری  میدید؟

همون  طور ما  نیاز  به  غذا.......  پول ........ بیمه......  بهداشت....  تحصیل  و..............داریم   روح  من  وتو  هم  این  چیزا  رو  میخواد  !  میگی  نه  نگاه کن:

مشورت  یکی  از  بیمه های  اندیشه  از  خطا  رفتن  است

محبت  داروی  جلب  دوستی  و  ایجاد  تفاهم است

نیایش  یکی  از  ویتامین های  ضروری  روح   است

مطالعه  فکر  را  می  آراید  و  جان  را  سیراب  میکند

چه  اندازه  وقت. حوصله.پول.اراده و...........خرج  این  نیازهای  روحتان  میکنید؟

اگر  قبول  دارید  که  افسردگی  روحی  .........یاس...........دل مردگی  نوعی  بیماری  است.

اگر  از  احساس  کمبود  شخصیت  رنج  میبرید

اگر  گرفتار  شک و  دودلی  هستید

اگر  از  احساس  پوچی  رنج  می بریدو........................

اینها  همه  خرج  داره!!!!!!!!!!!!!!

یکی  از  درمانهای  این  بیماری  یا  کمبود ویتامین های  روحمان  ((کنترل  خواسته ها))  است

گفتنش  خیلی  آسونه  اما  در  عمل  خیلی  دشوار  و  سخت  به  نظر  میرسه

میبینید  که  خرج  این  همه  نیاز  پولی  نیست!

بلکه  از  جنس  همان  روح  است.

یعنی  اراده...........انتخاب.............صبر.تشخیص و..............

کجاها  باید  ترمز  کرد  و  کجاها باید  سرعت  گرفت؟

لغزندگی های  روح  و  اندیشه  از  کجا  سرچشمه  میگیرد؟

پیچ های  خطرناک  جاده ی  زندگی  کجاست!!

کسانی  در  این  راه  به  کامیابی  رسیده اند  که  به  خواسته های  سیری ناپذیر و  اشباع  نشدنی  دل  جواب  سر  بالا  داده اند  و  با  یک  نه  درمان  را  برای  آفت های  روحشان  مهیا  کردند

باید  دید  عنان  من  وتو  دست  کیست؟

خودمان  میرویم  یا  می برندمان؟

پیرو  دل  هستیم  یا  دین؟

در  سرزمین  دل  ملال  پیش  آمده

بین  دل و  دین  جدال  پیش  آمده

در  سیستم  ارتباطی  ما  و  خدا  چندیست  که  اختلال  پیش  آمده

چه  بسیار  کسانی  که از  خواب  خویش  گذشتند  تا  به  بیداری  رسند

چه  بسیار  انسانهایی  که  جسم  را  نردبانی  برای  صعود  دل  ساخته ان

تدبیر  در  روح  الهی  روح  عطشناک  را  سیرا ب  میکند

واین  گران  است  و  دشوار   اما  می ارزید  نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 19:43 | لینک  | 

امروز  اولین  روز  مابقی  زندگی  شماست

حرفی  که  این روزها   بسیار  می شنویم  و  در  واقع  بسیار  هم  نغز  است.نظر  شما  چیه؟

متاسفانه  چنین  یافته ها  و  اطلاعات  ساده  ولی  مهمی  معمولا"  در  خم  و  چم  زندگی  روز  مره ی  ما  گم  میشود.

همان  لحظه ها .  لحظه  هایی  که  شاید  بدون  توجه  آن ها  را  میگذرانیم  بدون  آنکه  ارزش  آن  را  بدانیم

عمر  خود  را  صرف  می  کنیم  تا   به  خوشبختی  برسیم  و  به  دنبال  لحظه ای  میگردیم  که  از  آن  لذت  ببریم!  بدون  آن  که  بدانیم  همان  لحظاتی  که  ساعتها  .  روزها  ۰  ماهها  و  شاید  سالها  گذراندیم  تا  به  خوشبختی  برسیم.  همان  لحظات  لذت  بخش  زندگیمان  بود

چرا  از  امروز  خود  حداکثر  استفاده  را  نکنیم  و  در  پی  آینده ای   دور  و  لذت  بخش  باشیم  در  حالی  که  خوشبختی  در  ۲قدمی  ماست  اما  آن  را  نمی  بینیم!

انسان  نمی تواند  خوشبختی  را   پسنداز  کند  و  یا  آن  را  به  تعویق  بیندازد.

یکی  از  تعبیرات  رایج  امریکایی ها  این  است:  زندگی  همان  چیزی  است  که  در  تو    می گذرد   در  حالی  که  تو  در  سر   نقشه هایی  می پرورانی.

از  هر  لحظه ی  زندگی  خود  لذت  ببر  .  همین جا   همین  الان  فورا"

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 10:14 | لینک  | 

سلام

امروز  میخوام  براتون  یه  قصه  بگم

ممکنه  افسانه  باشه  ویا  شاید  هیچ  وقت  وجود  خارجی  پیدا  نکنه  اما اون  چیزی  که  مهم  اینکه  ما  آدما  چه  از  قصه  چه  از  رویا  و  چه  از  واقعیت  درس  بگیریم

پس  طبق  معمول  باید  بگم:  یکی  بود  یکی  نبود

روزی  روزگاری  در  شهری   دور  شاهزاده  ای  ثروتمند  زندگی  میکرد.

یه  روز  تصمیم  گرفت  که  در  تمام  شهر  اعلام  کنه  که  قصد  ازدواج  داره  و  هر  کس  که  متمایله  با  شاهزاده ازدواج  کنه  فردا  عصر  به  قصر  بیاد

این  خبر  در  مدت  کوتاهی  در  تمام  شهر  پیچید.  بیشتر  دختران  خودشان  را  برای  ملاقات  با  شاهزاده  آماده  کردند

در  آن  روز  خبر  به  گوش  دختر  کنیز  قصر  رسید.

دختری  که  سالها  شاهزاده  را  دوست  داشت  و  همیشه  آرزوی  ازدواج  با  او  را  در  سر  می پروراند  اما  میدانست  که  هیچگاه  به  عشقش  نخواهد  رسید.

خلاصه  روز  ملاقات  فرارسید: 

شاهزاده  دختران  شهر  را  که  از  دور  و  نزدیک  به  دیدنش  آمده  بودند  جمع  کرد.

و گفت:  من  به  هر  یک  از  شما  دانه ای  از  گلی  زیبا  میدهم.  هر  کس  که  این  دانه  را  به  زیبا  ترین  شکل پرورش  داد  و  قشنگ ترین  گل  را  محیا  کرد  من  او  را  به  همسری  میخوانم.

دختر  کنیز  با  خوشحالی  دانه  را  گرفت  ورفت  .  مدته  گذشت  و  دختر  با  عشق  گل  را  پرورش  داد  اما  گلی   حاصل نشد

دوباره  سعی  کرد  تا  با  آب  دادن  گل  را  از  دل  خاک  بیرون  کشد

اما  ثمره  ی  عشق  او  چیزی  جز  گلدان  خشک  نبود.

سرانجام  روز  جشن  فرا  رسید!

دختر  کنیز  با  ناراحتی  گلدان  خشک  را  بر  داشت  تا  به  قصر  برود

مادر  گفت:  دخترم  بهتر  است  نروی

دختر  گفت:  می  خواهم  برای  آخرین  بار  او  را  ببینم

تمام  قصر  از  گلهای  زیبا  و  رنگارنگ  پر  شده  بود  و  تنها  گلدان  خشک  گلدان  آن  دختر  کنیز  بود

شاهزاده  وارد  شد  و  بدون  هیچ  فکری  گفت  همسر  من  اوست

همه  ساکت  شدند  و  نگاهشان  را  به  سوی  او  کردند

آن  فرد  کسی  نبود  جز  دختر  کنیز!

دختر  که  متعجب  شده  بود  گفت  من  که  گلدانی  خشک  را  آورده  ام  چگونه  مرا  انتخاب  کردی؟

شاهزاده  با لبخندی  آغشته  از  عشق  گفت:

دانه های  من  تمام  خراب  بود

این دختران  دانه  های  خراب  من  را  پس  از  آنکه  دیدن  حاصلی  نمی یابد  به  دور  ریختن  و  دانه هایی  زیبا  کاشتند  تا  به  دروغ  همسر  من  گردند

اما  تو  با  صداقت  همان  دانه ای  راکاشتی  که  من  به  تو  دادم!

من  همسری  انتخاب  کردم  که  صداقت  داشت  و  هدف  من  همین  بود

گل  صداقت  زیباترین  گلیست  که  میتوان  رویاند  و  از  زیبایی  آن  لذت  برد!

 

نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 15:44 | لینک  | 



داستان را در دلتان با صداي بلند و با توجه بخوانيد. مطمئنا تا سال ها آن را در خاطر خواهيد داشت.
داستان درباره يك كوهنورد است كه مي خواست از بلندترين كوه ها بالا برود او پس از سال ها آماده سازي، ماجراجويي خود را آغاز كرد ولي از آنجا كه افتخار اين كار را فقط براي خود مي خواست، تصميم گرفت تنها از كوه بالا برود.
او سفرش را زماني آغاز كرد كه هوا رفته رفته رو به تاريكي ميرفت ولي قهرمان ما به جاي آنكه چادر بزند و شب را زير چادر به روز برساند، به صعودش ادامه داد تا اين كه هوا كاملاٌ تاريك شد.
به جز تاريكي هيچ چيز ديده نميشد سياهي شب همه جا را پوشانده بود و مرد نميتوانست چيزي ببيند حتي ماه وستاره ها پشت انبوهي از ابر پنهان شده بودند . كوهنورد همانطور كه داشت بالا ميرفت، در حالي كه چيزي به فتح قله نمانده بود، ناگهان پايش ليز خورد و با سرعت هر چه تمامتر سقوط كرد..
سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس، تمامي خاطرات خوب و بد زندگياش را به ياد مي آورد. داشت فكر ميكرد چقدر به مرگ نزديك شده است كه ناگهان احساس كرد طناب به دور كمرش حلقه خورده و وسط زمين و هوا مانده است.
حلقه شدن طناب به دور بدنش مانع از سقوط كاملش شده بود. در آن لحظات سنگين سكوت، چاره اي نداشت جز اينكه فرياد بزند:
“خدايا كمكم كن”. ناگهان صدايي از دل آسمان پاسخ داد از من چه ميخواهي ؟ - نجاتم بده.
- واقعاٌ فكر ميكني ميتوانم نجاتت دهم.
- البته تو تنها كسي هستي كه ميتواني مرا نجات دهي.
- پس آن طناب دور كمرت را ببر
براي يك لحظه سكوت عميقي همه جا را فرا گرفت و مرد تصميم گرفت با تمام توان به طناب بچسبد و آن را رها نكند.
روز بعد، گروه نجات آمدند و جسد منجمد شده يك كوهنورد را پيدا كردند كه طنابي به دور كمرش حلقه شده بود در حاليكه تنها يك متر با زمين فاصله داشت!!
و شما؟ شما تا چه حد به طناب زندگي خود چسبيده ايد؟ آيا تا به حال شده كه طناب را رها كرده باشيد؟
نوشته شده توسط عسل جون در ساعت 16:34 | لینک  |